Klasycystyczny budynek pochodzi z 1826 r. i pokazuje, że wojskowi architekci nie zapominają o estetyce. Na dachu znajduje się punkt obserwacyjny.
Dawniej Wartownia stanowiła główne wejście do wojskowej Stoczni Karlskrońskiej. Obecnie przy Wartowni znajduje się główna brama portu wojennego - głównego portu szwedzkiej marynarki wojennej. Przez bramę można się również dostać na teren starej stoczni - jednak tylko w zorganizowanych grupach z miejscowym przewodnikiem (zwiedzanie organizuje biuro Informacji Turystycznej).
Stojąc tyłem do Wartowni widzimy tory kolejowe, które biegną pod Dzwonnicą i dalej pod Rynkiem. Linie kolejową zbudowano w roku 1887 dla pociągów towarowych przewożących materiały do budowy okrętów w stoczni. Tunel wykorzystywano do lat 70-tych XX w. Najdłuższy odcinek pod Rynkiem ma 230 m. Z drugiej strony Rynku tunel wychodzi w parku Hogland. Tunel ma w rzeczywistości wiele rozgałęzień - cała wyspa Trossö, na której znajduje się centrum miasta, pocięta jest podziemnymi przejściami, schronami i magazynami. Dawniej wykorzystywało je wojsko - Szwedzi zabezpieczali się w ten sposób w czasach zimnej wojny na wypadek wybuchu "gorącej" wojny między mocarstwami.
Stara stocznia kryje wiele skarbów i ciekawostek. Zwiedzając stocznię możemy m.in. zobaczyć najdłuższy drewniany budynek w Szwecji - 320-metrowy warsztat do skręcania lin okrętowych z końca XVII w. (Repslagarbanan), najstarszy suchy dok nad Bałtykiem, wykuty w skałach w latach 1717-1724 (Polhemsdockan), krytą pochylnię Wasa z 1763 r., XVIII-wieczny warsztat rzeźbiarzy stoczniowych i wiele innych atrakcji. Na dodatek idąc do stoczni przechodzimy przez teren portu wojennego, miejsce wybrane przez Karola XI już w 1680 roku., będące do dziś oficjalną główną bazą szwedzkiej marynarki wojennej. Raz na 2 lata cały port wraz z okrętami wojennymi oraz stocznia otwarte są dla zwiedzających z okazji Dnia Marynarki Wojennej.
Na lewo od wejścia do portu budynek, w którym dawniej kształcono tzw. chłopców okrętowych - szkoła dla sierot i dzieci z biednych rodzin, które w ten sposób miały szansę zdobyć zawód marynarza. Szkoła istniała do 1939 r., później mieściło się tu Muzeum Marynarki Wojennej. Do dziś przed budynkiem stoi pomnik chłopca okrętowego za kołem sterowym.