
Fredrikskyrkan
Kościół parafii miejskiej, podobnie jak Kościół Trójcy Św. projektowany przez Nikodemusa Tessina młodszego. Tu inspiracje architekturą Rzymu są jeszcze wyraźniejsze - wzorcem był barokowy kościół Santa Trinita dei Monti. Kościół wyświęcono w 1744 r., wieże ukończono 14 lat później, jednak niektórych elementów pierwotnego projektu nigdy nie zrealizowano - wieże kościoła nigdy nie zostały przykryte hełmami a nisze po obu stronach wejścia do dziś stoją puste, nigdy nie stanęły w nich zaprojektowane przez architekta rzeźby.
Wieże Kościoła Fryderyka stanowią charakterystyczny element sylwetki miasta - widać je z daleka zbliżając się do miasta promem. Stojąc na rynku wzrok przyciąga imponująca fasada kościoła, stanowiąca najważniejszy element "ścian" rynku. Szczególnie w świetle zachodzącego słońca fasada wydaje się być oderwana od reszty budowli - rzeczywiście patrząc na kościół z boku uderza różnica w szerokości części frontowej i głównego korpusu świątyni.
Wnętrze kościoła, podobnie jak w większości kościołów luterańskich, jest jasne, przestronne i ... puste. Do najciekawszych elementów wyposażenia należą organy o 31 rejestrach - rekonstrukcja XVIII-wiecznego instrumentu, który nie przetrwał pożaru w 1790 r. Warto też zwrócić uwagę na ambonę z typową dla kościołów luterańskich symboliką śmierci i przemijania- z ambony patrzy na nas anioł śmierci z kosą - klepsydra -a po drugiej stronie, na jednej ze ścian ambony widać czaszkę i skrzyżowane piszczele.
Kościół otwarty jest codziennie w godz. 10-14 (w lecie dłużej).
Pierwszy, prowizoryczny budynek kościoła wzniesiono z drewna już w 1685 r., podobnie jak w przypadku Kościoła Admiralicji. Stał on w innym miejscu - na rogu ulic Drottninggatan i Östra Köpmansgatan - i nosił nazwę Hedvig Eleonora Zbiórkę środków na budowę nowej świątyni rozpoczęto na polecenie króla już w 1697 r. Na skutek problemów ekonomicznych - Szwecja zaangażowana była w tym czasie wojnę północną, pierwszą wielką wojnę, którą Szwedzi przegrali - kamień węgielny pod budowę kościoła położono dopiero w 1720 r.
Kościół nazwano imieniem królewicza Adolfa Fryderyka, następcy tronu i przyszłego króla Fryderyka I, który obecny był przy ceremonii wyświęcenia świątyni w 1744 r.
W wyposażeniu kościoła uderza obecność tabernakulum - Kościół Fryderyka jest jedynym kościołem w Szwecji, w którym kielichy mszalne przechowywane są na ołtarzu.
Po obu stronach ołtarza stare tablice na numery psalmów (zgodnie z tradycją luterańską przed nabożeństwem wywiesza się numery pieśni, które będą śpiewane w trakcie nabożeństwa - śpiewniki stoją za ławkami przy wejściu do kościoła).
Na ścianach wiszą herby rodzinne, używane w czasie ceremonii pogrzebowych - pod posadzką kościoła znajduje się ponad 40 grobowców, obecnie pustych.
W południowej wieży kościoła wisi 35 dzwonów, które 3 razy dziennie - rano w, w południe i wieczorem - wygrywają melodie. Dźwięk dzwonów słychać w całym mieście.