Jeden z najstarszych budynków w mieście - wieża powstała już w 1699 r. Wzorem była antyczna latarnia morska w Aleksandrii, a ponieważ nikt ze współczesnych nie widział jej na oczy, posłużono się wizerunkami na starych monetach. W odróżnieniu od pierwowzoru dzwonnicę wzniesiono z drewna, malując ją na żółto i szaro - co z daleka pozwala uwierzyć, że budowla wykonana jest z kamienia....
Dzwonnica służyła początkowo jako wieża zegarowa wyznaczając czas robotnikom stoczniowym, którzy tędy wchodzili i wychodzili ze stoczni. W tamtych czasach wieża stała wewnątrz murów otaczających wojskową część miasta. Kamień na trawie w pobliżu dzwonnicy (patrząc w stronę Rynku po prawej stronie) nosi napis Bastion Wachtmeister i pokazuje, którędy biegł mur.
Pierwotnie w miejscu parku powstać miał centralny plac z ogromnym Pałacem Admiralicji. Jednak równocześnie z założeniem Karlskrony Karol XI przeprowadził liczne reformy odbierając znaczenie wielu urzędom. Admiralicja straciła swoją władzę i nigdy nie otrzymała planowanego pałacu. Jedynym świadectwem tych planów jest układ ulic, które zbiegają się promieniście w pn. części Parku Admiralicji - dla podkreślenia wagi miejsca (kolejne rozwiązanie przeniesione z rozpraw o architekturze klasycznej, znane m.in. z Rzymu).Zamiast Placu Admiralicji zbudowano mur i bastiony, a po ich zburzeniu założono w tym miejscu park i przeprowadzono linię kolejową. Warto przejść się po parku - nie ma tu zbyt wielu spacerowiczów, a trawniki zachęcają do odpoczynku i mogą służyć jako miejsce na piknik.
Dzwonnica służy od 1909 r. Kościołowi Admiralicji i jej dzwony do dziś odzywają się wzywając na nabożeństwa do kościoła. Kościół leży na tyle daleko o dzwonnicy, że konieczne jest ich zdalne uruchamianie. Spowodowane jest to problemami, na jakie napotkała parafia budując kościół w XVIII w. Według planów Kościół Admiralicji - już nie prowizoryczny - miał stanąć tuż za Dzwonnicą, od strony portu wojennego. Rozpoczęto nawet jego budowę, ale z braku środków nigdy jej nie ukończono i w końcu ruiny zostały rozebrane. A drewniana prowizorka stoi do dziś...
Idąc w stronę Kościoła Admiralicji ulicą Vallgatan po prawej stronie mijamy zabudowania wojskowe - szkoły oficerskie marynarki wojennej, w których studiował m.in. syn pary królewskiej, książę Karol Filip